آیتالله علی ربانی گلپایگانی، از اساتید حوزه علمیه قم در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه، با اشاره به موج جدید شبهه افکنی در شبکه های وهابی درباره چگونگی رحلت حضرت فاطمه زهرا (س)، به تحلیل مفصّلی از ابعاد مختلف این شبهات پرداخت و آن را مغالطهای آشکار خواند.
بازخوانی شبهات قدیمی در لباسی جدید
استاد درس خارج حوزه علمیه قم با بیان اینکه محتوای شبهات جدید، عیناً تکرار همان ادعاهای بی اساس گذشته است، اظهار داشت: این افراد بدون ارائه هیچ سند یا تحلیل جدیدی، همان اشکالات قدیمی درباره تناقض در نقل ها، چگونگی واکنش امیرالمؤمنین علی(ع) و تغییر واژهگزاری را مطرح می کنند. گویی می پندارند با تغییر قالب ارائه، می توانند در باورهای ریشه دار شیعیان خللی ایجاد کنند.
رفع تناقضات ظاهری در نقلهای تاریخی
وی در پاسخ به شبهه «تناقض در تعیین عامل شهادت» خاطرنشان کرد: در منابع تاریخی ضربه به حضرت زهرا (س) به افراد مختلف نسبت داده شده است. این امر به هیچ وجه نشانه تناقض نیست، بلکه حاکی از آن است که این حادثه شوم، عوامل و اسباب متعددی داشته است. ممکن است فردی آغازگر بوده و دیگری اتمام کننده، یا یکی نقش مستقیم و دیگری نقش طراحی را ایفا کرده باشد. نقل های تاریخی این وقایع را «مثبت» می کنند نه «نافی»؛ یعنی هیچکدام نمی گویند «فقط و انحصاراً» فلان شخص این کار را کرد، پس تعارضی در کار نیست.
واکنش امیرالمؤمنین علی(ع) در مراحل مختلف حادثه
استاد حوزه در توضیح شبهه دوم درباره «تعارض در نقل واکنش امام علی (ع)» تصریح کرد: در برخی منابع آمده حضرت عکس العملی نشان ندادند و در برخی دیگر آمده که با مهاجمان درگیر شدند. برای حل این تعارض ظاهری باید به توالی زمانی وقایع دقت کرد. این حادثه در چند مرحله رخ داد:
۱. مرحله اول: فرستادن قنفذ برای بیعت خواهی. در این مرحله گفتوگو و رد درخواست بود.
۲. مرحله دوم: بازگشت قنفذ و گزارش به خلیفه.
۳. مرحله سوم: هجوم مجدّد و این بار با قوّت بیشتر، شکستن در و تعرض به حریم حضرت زهرا (س).
وی افزود: طبق نقل های معتبری مانند کتاب «سلیم بن قیس»، عکسالعمل شدید امام علی (ع) و درگیری ایشان مربوط به همین مرحله سوم است، یعنی هنگامی که به حریم همسر رسول الله (ص) تعدّی شد. بنابراین، نقل عکس العمل نداشتن مربوط به مرحله گفتوگو، و نقل درگیری مربوط به مرحله هجوم و تعرض است و هیچ تعارض واقعی وجود ندارد.
مغالطه بزرگ: تغییر لفظ «وفات» به «شهادت»
آیتالله ربانی گلپایگانی به اصلیترین شبهه، یعنی «تغییر لفظ در تقویم ها و ادبیات رسمی» پرداخت و آن را یک مغالطه لفظی دانست. این استاد حوزه توضیح داد: مغالطهکننده میگوید: «قبلاً میگفتند وفات، حالا میگویند شهادت؛ پس دارد واقعیت جدیدی جعل میشود». این استدلال به کل نادرست است.
کیفیت یکسان، عبارت متفاوت
وی تاکید کرد: پرسش کلیدی این است که آیا وقتی در گذشته لفظ «وفات» به کار میرفت، کیفیت رحلت حضرت (س) طور دیگری نقل میشد؟ آیا روضه خوانان و مرثیه سرایان قدیم می گفتند حضرت به مرگ طبیعی از دنیا رفت؟ هرگز! آنان با استناد به منابعی مانند «بحارالانوار» مجلسی، «الارشاد» مفید، «الامامة و السیاسة» ابن قتیبه دینوری و ... دقیقاً همان وقایع هجوم به خانه، شکسته شدن در، ضربات تازیانه، لگد، محصور شدن بین در و دیوار و... را با جزئیات و با حزن و اندوه بیان میکردند. واقعیتِ نقل شده یکسان بوده، فقط عنوان آن متفاوت است.
تعریف اصطلاحی «شهید» و انطباق بیچون و چرای حضرت زهرا (س) بر آن
استاد حوزه علمیه قم به ارائه تعریف دقیق اصطلاح «شهید» در فرهنگ اسلامی پرداخت و گفت: شهید در نگاه اسلامی به فردی گفته میشود که دارای سه ویژگی باشد:
۱. بر حق باشد (اهل حق و معصوم یا در جبهه حق).
۲. در راه حق و برای اعلای کلمه حق به شهادت برسد.
۳. به دست فرد یا گروهی که بر باطل است (ولو ادعای اسلام داشته باشد) کشته شود.
نظر شما